Russische kraan terug naar Schiedam?


Zoals bekend opende scheepswerf A.F. Smulders uit Slikkerveer in 1905 een splinternieuwe scheepswerf op de uiterwaarden van de Maas in de wijk Nieuw-Mathenesse in Schiedam. De werf specialiseerde zich in niet-alledaagse schepen, die andere werven niet konden of wilden bouwen, daar het vaak schepen betrof, die nieuw van de tekentafel kwamen. In 1965 (Werf Gusto was inmiddels geheel opgenomen in de Industriële Handels Combinatie Holland N.V, kortweg I.H.C. Holland N.V.) specialiseerde de werf zich in offshore. De politiek besloot in 1977/1978, dat de productie en dus de werf van Werf Gusto afgestoten moest worden. De engineering werd als zelfstandig deel uit de organisatie gehaald en bestaat heden ten dage nog als GustoMSC.

Werf Gusto bouwde niet alleen schepen, maar ook (drijvende)kranen, bokken, bruggen en persleidingen. In 1911 ontwikkelde Werf Gusto na vragen uit de markt een geheel nieuw type drijvende kraan, die 150 ton kon tillen, met een beweegbare giek en 360° draaibaar was via een ophanging aan een kegelsysteem, waardoor het dek vrij was en de kraan de lading over grote afstanden kon tillen. Uitermate geschikt om kanonnen op oorlogsschepen te plaatsen, motoren in scheepscasco’s, sluisdeuren vervangen etc. De eerste werd afgeleverd in 1911 en de laatste in 1954. In totaal heeft Werf Gusto er 25 gemaakt en afgeleverd.

Inmiddels zouden alle kranen inmiddels buiten gebruik zijn gesteld en/of  gesloopt. Echter in april 2019 bereikte ons het bericht, dat in St. Petersburg (RU) de kraan met het Bnr. 787 uit 1942 nog altijd in gebruik is op een scheepswerf gespecialiseerd in o.a. de bouw van onderzeeërs. We hebben fotomateriaal toegestuurd gekregen. Daaruit blijkt, dat de kraan voor een bijna 80 jarige in prima conditie is. Het is op dit moment de laatst bestaande in zijn soort. Wij hebben inmiddels de werf (een overheidsinstelling) aangeschreven en hen gevraagd naar hun toekomstplannen voor deze oude kraan.

Wij hebben hen voorgesteld de kraan, wanneer hij overbodig wordt, beschikbaar te stellen om vervoerd te worden naar Nederland. Dit meesterwerk dient beschouwd te worden als industrieel erfgoed. De kraan zou in gebruik genomen kunnen worden als museum, om toekomstige generaties te laten zien, waar een klein land toe in staat was.

Voor het zover is, zal de kraan nog enige jaren haar werk verrichten in St. Petersburg en geeft het ons de tijd de nodige stappen te maken in het aanwerven van de kraan.

Het plan is om de kraan af te meren, daar waar hij gemaakt is, in Schiedam (afbouwkade in de voormalige Oosterhaven). De ponton en de kraan hebben vrij forse afmetingen en is daardoor ongeschikt als object in bijvoorbeeld de ‘Buitenhaven’. Alternatieve locatie  zou kunnen de Wilhelminahaven en dan afgemeerd aan het einde van de oude aanlegsteiger van de vroegere Tanker Cleaning.

Wordt vervolgd

Terug naar de bron…


Organisatorisch werd het spitsuur, want buiten het feit dat de buren (niet de schapen, maar de familie in het belendende woonhuis) op de hoogte gesteld moesten worden, dat we er aankwamen in verband met het openen van het hek naar het weiland wilden we ook de nodige aandacht in de media. De redactie van RTV Rijnmond was wederom, na telefonisch overleg, bereid de nodige aandacht te schenken aan het onderwerp Aandenken Werf Gusto. Toen we aankwamen met onze historische lading bij het opslagterrein van de firma Imtrans werden we dan ook opgewacht door Radio en TV medewerkers van RTV Rijnmond.

Maar eer wij in Vlaardingen aankwamen moest er daar in die mistige ijskoude weilanden nog een secuur karwei geklaard worden. Er moest omzichtig te werk gegaan worden. Zo’n enorme meerassige vrachtwagen met een forse kraan vraagt om deskundige behandeling van de chauffeur. Het hijsen van de hekken, neerleggen en fixeren op zo’n vrachtauto is een tijdrovend karwei en is daar in dat zompige weiland een aanslag op je voeten en tenen, omdat we niet beschikten over het juiste schoeisel voor een dergelijk karwei.

Om 12:30 uur reed de chauffeur, voorzichtig manoeuvrerend, het terrein af en ging het via de smalle bochtige polderweggetjes richting Vlaardingen. In Vlaardingen werden de hekken en toebehoren voorzichtig uitgeladen en op pallets gelegd. Een grote vorkheftruck heeft ze voorzichtig op een ruime plek gelegd van het terrein. Het woord is nu aan de smid, die de hekken ter plaatse kan opknappen, waarna na ze verder getransporteerd worden naar het zandstraalbedrijf ‘Unicum’ in de Spaanse Polder, die ze na behandeling vrijgeeft voor verwerking in het Momument.

Er breekt weer een geheel nieuwe fase aan in het maken van het Aandenken. Het polderverhaal is hiermede afgesloten. We houden u op de hoogte van volgende ontwikkelingen.


Schiedam 28 december 2016

Alle foto’s: © Tineke Mangnus

Open chat
Klik hier en Stuur een app naar de St. Erfgoed Werf Gusto. Wij zijn bereikbaar van 09:00-22:00 u. (CET)

Click here and send ann app to the Foundation Inheritage Gusto Yard. You can reach us from 09:00-22:00 hrs. (CET)
Powered by